Vorige
Volgende
 
Verhaal van

Edith Frijlink (33 jaar), moeder van Carlien (2) en accountmanager bij Nevobo."

© Tym.nl

Als medewerker van de Nederlandse Volleybal Bond, met een meer dan beroerde oog-hand coördinatie, word ik altijd een beetje zenuwachtig wanneer er een personeelsuitje op de agenda staat.

De zenuwen gelden niet zozeer voor het avondprogramma, het borrelen gaat me prima af, maar het middagprogramma bestaat 9 van de 10 keer uit een sportieve activiteit. Tel daar een groep collega’s grotendeels bestaande uit ex-topsporters en overige fanatiekelingen bij op en ik betrap mezelf op de gedachte of het geloofwaardiger is om te faken dat ik mijn sportspullen vergeten ben, of dat ik een blessure heb.

Schaapachtig lachen
Nu durf ik mezelf wel een echte sportliefhebber te noemen, alleen zegt dat helaas niets over mijn sportvaardigheden. Turnen en andere beweegvormen waar geen bal of ander extern attribuut bij komt kijken, zijn mij altijd redelijk goed afgegaan.

Pleidooi voor het Beweegdiploma
Met een dochter die  tot op heden motorisch ook niet bepaald voorop loopt, pleit ik ervoor dat kinderen in zijn algemeenheid al op jonge leeftijd in contact komen met alle aspecten van sporten en bewegen. De Gymnastiekunie voert momenteel campagne om alle kinderen in Nederland hun Beweegdiploma te laten halen, net zoals hun zwemdiploma.
Dit onderschrijf ik volledig! Kinderen leren op die manier dat bewegen leuk is en ze kunnen ontdekken welke vorm het beste bij hen past. Zo kunnen ze te tot een sportkeuze komen die bij hun vaardigheden past en die niet alleen gebaseerd is op sociale factoren, zoals waar een vriendje of vriendinnetje sport en doordat die ene vereniging toevallig het dichtstbij huis is. Met als gevolg dat zij, in het ideale geval, hun leven lang blijven sporten.

Voor het hele verhaal lees hier verder